はらちゃんの横 ~ เขตการรั่วเสรีของฮาระ

ฮาระค่ะ

 

ถึงวันนี้ซะแล้ว. . . .

 

 

(โอ้ย ไม่อยากคิดเลย)

 

 

เราจะต้องมาแก่ลงอีก 1 ปี (แต่ได้ยินว่าสาวขึ้นอีกปีคงจะจริง?)

 

 

----------------------

 

 

ฮาระไม่ใช่คนที่สนใจคนรอบข้างมากมายเท่าไหร่นักก็จริงอยู่(แต่โคตรแคร์เลยค่ะ)

 

 

ทว่าฮาระเองก็อยากให้มีคนมาสนใจฮาระบ้าง

 

 

เพื่อนในห้องบางคนบอกตามตรง

 

 

"ทำเหมือนไม่เห็นฮาระในสายตา"

 

 

คิดแล้วเศร้า. . .

 

 

. . .

 

 

ฮาระคิดว่าวันเกิดปีนี้คงไม่มีความหมายอะไรกับฮาระอีกแล้วละ. . . .

 

 

นอกจากนั่งให้พ่อแม่ปลอบใจโดยพาไปกินหมูกระทะกันในครอบครัวแค่ 4 ตายายแม่ลูก (อ้อ มาสเตอร์ด้วย)

 

 

ซึ่งฮาระก็เศร้าอะค่ะ. . .

 

 

ฮาระมองเห็นเพื่อน แต่เพื่อน(หลายคน)กลับไม่มองเห็นฮาระเลย

 

 

ฮาระทำอะไรก็เหมือนไม่มีใครแคร์ฮาระเลย

 

 

เพราะอะไร?. . . .

 

 

 .

 

.

.

.

.

 

 

มันเป็นแบบนี้ทุกปีเลยหรอไง วันเกิดฮาระเนี่ย?

 

 

ฮาระอยากมีความสุขที่สุดในชีวิตของฮาระตอนนี้คือ

 

 

อยากให้เพื่อนฉลองวันเกิดให้ฮาระซักหนนึงก็ได้

 

 

ฮาระก็อยากจะให้เพื่อนหันมาสนใจบ้าง

 

 

(ไม่ใช่ฮาระไม่แคร์ แต่ฮาระแคร์จนคนมองข้าม)

 

 

มันน่าเศร้าจริงๆ. . .

 

 

ทำไม. . . ทำไม. . .

 

 

ฮาระอยู่กับโอตาคุมันเหมาะกว่าหรือไง

 

 

ฮาระไม่ใช่ฮิคิฯ ซะหน่อย

 

 

ฮาระก็ยังต้องการเพื่อนอยู่ดี

 

 

ถึงใจจะคิดว่าไม่สนใจก็ไม่เป็นไรก็จริงอยู่

 

 

แต่ลึกลงไปฮาระเรียกร้องเพื่อนนะ. . .

 

 

ขออย่างเดียวในวันเกิดฮาระ

 

 

"อย่าลืมวันเกิดฮาระจะได้มั้ย?"

 

 

ถือเป็นคำขอสุดท้ายของปีนี้เลยก็ว่าได้ที่ยิ่งใหญ่จริงๆ. . .

 

 

มันสำคัญที่สุด. . . .

 

 

จริงๆ. . .

 

 

T - T"

 

 

 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ วันนี้คงไม่มีอะไรนอกจาก

 

 

"ความหดหู่" ละค่ะ

 

 

はら。